حضرت رسول اللّه نقل مىفرمايد كه فرمود حضرت رسول ( ص ) كه حاملين « قرآن » مخصوص‌اند به رحمت حقّ تعالى و پوشيده‌اند لباس از نور او ، و تعليم‌كننده‌اند كلام اللّه را ، و مقرّب‌اند در نزد حقّ تعالى ، كسى كه دوست دارد ايشان را دوست داشته است حقّ تعالى را ، و دشمنان ايشان دشمنان حق‌ّاند ، و رفع مىكند پروردگار از شنوندهء « قرآن » بلاء دنيا را و از قارى « قرآن » بلاء آخرت را ، و قسم به كسى كه جان محمّد ( ص ) در دست اوست هرآينه شنوندهء يك آيه از كلام اللّه به اعتقاد كردن به آنكه نازل شده است « قرآن » از حقّ تعالى بر محمّدى كه صادق است در اقوال خود ، حكيم است در افعال خود جميعا ، وديعه‌گذارنده است ودايع و امانات الهى را در امير المؤمنين علىّ مرتضى ( ص ) وصىّ خود ، و اعتقاد داشتن بر انقياد و اطاعت او در امر و نهى او ، عظيم‌تر است اجر او از كسى كه كيسه‌اى از زر تصدّق نمايد ، و اعتقاد اگر به اين امور نداشته باشد بلكه تصدّق او و بال است بر او . و نيز قرائت‌كنندهء يك آيه از كلام اللّه كه معتقد باشد امور مذكوره را اجرش افضل است از « ما تحت عرش » « 14 » تا تحت نجوم ، و از براى كسى كه صاحب اين اعتقاد نيست و تصدّق نمايد به آن بلكه تمام اين صدقه و بال است بر او . و فرمود : آيا مىدانيد كه اين مثوبات عظيمه در چه زمان حاصل مىشود از براى مستمع و قارى ؟ وقتى كه غلوّ « 15 » نكند در « قرآن » ، و « قرآن » را آلت گذران و اكل خود نسازد و رياء در « قرآن » ننمايد . بعد فرمود : « قرآن » شفاء نافع است و دواء مبارك ، و عصمت است از براى متمسّكين ، و نجات است از براى تابعين بدون اعوجاج « 16 » و غوث و فريادرسنده است ، تمام نمىشود عجايب

--> ( 14 ) - آنچه در زير عرش است . ( 15 ) - طغيان و سركشى ( 16 ) - كجى